دانشگاه ازاد نوراباد ممسني

درختان سبز در نظر هوشیار
هر ورقش دفتری ست معرفت کردگار
*********به طبیعت، سلام می کنم. به خاک، به آغاز و پایان وجودم سلام می کنم!
*********مقابل نگاه سرسبز بهار، مباد حرف از چیدن و پرپر شدن بزنیم؛ واقعاً دل بهار نازک است!
*********امروز اما دهان «سیزدهم»، پر است از خیرمقدم گویی به مادر دشت و دامنه ها. امروز، بهار، جریانی از گل به راه انداخته است. می خواهد خون ما را سبز و تازه کند برای بودن. در خور تأمل است.
*********اندیشه ما بیمار خواهد شد، اگر روزی را «نحس» بدانیم!
*********تقویم که به صفحه سیزدهم می رسد، می شکفد و با پرهیز از خرافات، خوش بینانه به
قضیه بهار و طبیعت نگاه می کند؛ همه روزها، خوش وقت هستند.
*********پایین صفحه سیزدهم تقویم باید بنویسند که: «چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید».
*********باید برویم تا عطر زندگی را، تپش هستی را از نزدیک بشنویم و در عرصه
با اهمیتی از سبز، بار دیگر متولد شویم؛ چونان درختان.

سلام من به آن گلی که صبح‌دم به بوسه نسیم و دست پرحرارت هوا در آرزوی زیستن، به خنده باز می‌شود.
*********شکفته باش جهان را شکفته گر خواهی
که بر گشاده‌دلان چرخ روی خندان است
*********به دریا بنگرم دریا ته بینم
به صحرا بنگرم صحرا ته بینم
به هر جا بنگرم، کوه و در و دشت
نشان از قامت رعنا ته بینم
*********بهار، زیباترین کلام عاشقانه خداوند است.
*********هر شکوفه، جلوه معطر طبیعت است.

غنچه های رنگارنگ بهار، سلام های خداوندند که روی لبخندهای زمین، باز می شوند.
*********طبیعت، هم خون من و توست. تو از شانه های سبز او برخاسته ای. باید شکرگزار لحظه هایی بود که در جوار
نفس های او، از صلح و آرامش سرشار می شویم و همه زمختی های روزمره را تاب می آوریم.
*********ای کاش همه ما با طبیعت مهربان بودیم!
*********ای کاش همه ما با طبیعت دوست بودیم؛ آن قدر صمیمی که می توانستیم
بدونِ کارت دعوت، در جشن طبیعت شرکت کنیم.
*********«طبیعت»، پلکی از خوش رنگیِ آیینه ماست! همان آیینه ای که انعکاسِ «زندگی»هاست!
*********بیایید به شکرانه زندگی و به خاطر تماشا، طبیعت را دوست داشته باشیم؛ به پرواز آبی پرنده ها، به طنازی
شکوفه های گیلاس، به رقص پروانه ها، به شادابی گل ها و به آرامش ماهی ها احترام بگذاریم.