مامایی، زندگی بخش و فراموش شده

مامایی، زندگی بخش و فراموش شده

استاندارد جهانی ماما، هر 30 تا 50 ماما به ازای 1000 تولد است. در کشور ما تقریباً برای هر 100 تولد یک ماما وجود دارد.

در حقیقت ترغیب مادران جوان به رستم زایی و جذبه سودانگارانه آن موجب شده مامایی که وظیفه و جایگاه اصلی را در تولد نوزادان دارد به فراموشی سپرده شود. در حالی که جامعه پزشکی به شدت به فارغ التحصیلان انبوه این رشته نیازمند است. حرفه ای که در کشورهای پیشرفته یکی از بازوهای اصلی و غیر جایگزین بخش زنان و زایمان به شمار می رود و گستره آن تمامی نیازها، مراقبت ها و کفه آگاهی رسانی خانواده ها و دختران جوان را دربرمی گیرد.

"کانون مامایی" ایران در سال 1323 آغاز به کار کرد. اما خیلی پیشتر از آن در سال 1298  "مدرسه قابلگی" با 10 نفر شاگرد در تهران تأسیس شده بود. این روند همچنان ادامه داشته تا آنجا که هم اکنون رشته مامایی در دو گروه آموزشی "بارداری و زایمان ژنیکولوژی" و "بهداشت مادر و کودک" شامل صدها دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد مامایی می شود.

برخلاف تصور عموم که مامایی و پزشکی زنان را قابل جایگزین می دانند، مامایی تخصص بدون جایگزین و شرط لازم در پروسه تولد نوزاد است. در حالی که تخصص زنان و زایمان که این روزها به راحتی توانسته است سرپوشی بر نیاز جامعه به وجود ماما باشد در رده تخصصی تشخیص، مداوا و بیماری های مربوطه کارایی خاص خود را دارد.

 بدین ترتیب در کشورهای پیشرفته به ازای تولد هر نوزاد، 30 ماما مشغول به فعالیت هستند و همین مسأله موجب ارتقای کیفی کار این حرفه نیز خواهد شد.

بدین ترتیب از 40 هزار مامای کاردان و کارشناس کشور، حدود 10 هزار نفر در بخش دولتی و 4 هزار نفر در بخش خصوصی شاغل هستند و بقیه فارغ التحصیلان یا بیکارند یا در مشاغلی غیر از تخصص اصلی خود مشغول اند.

ناهید خداکرمی دبیر انجمن علمی مامایی ایران درباره وضع کلی مامایی در کشور می گوید: "سالانه بیش از یک میلیون نوزاد در کشور متولد می شوند اما تنها 10 هزار ماما در سیستم دولتی و 4 تا 5 هزار نفر نیز در بخش خصوصی فعالیت می کنند. در حالی که با توجه به تعداد تولد نوزادان در کشور باید حدود 30 هزار نفر در مراکز زایشگاهی و بهداشتی وجود داشته باشند که با استاندارد نیروهای مامایی در مراکز بهداشتی و درمانی کشور فاصله وجود دارد. از سویی تعداد فارغ التحصیلان رشته مامایی در کشور نشان می دهد در این رشته نباید کمبود نیروی انسانی وجود داشته باشد. اما مشکل در جذب این نیروها در سیستم بهداشتی و درمانی است. اما از سوی دیگر کاهش سهمیه استخدام ماما در دانشگاه های علوم پزشکی و مراکز درمانی به مشخص نبودن برنامه سازمان مدیریت و برنامه ریزی درباره جایگزین کردن نیروهای بازنشسته و تعریف سقف استخدامی ماما نیز برمی گردد."

ما در جای خودمان نیستیم

اهمیت حرفه مامایی و نگاه وزارت بهداشت به آن، جزو ضرورت ها و نیازهای جامعه مامایی کشور به حساب می آید. بسیاری از مشکلات این بخش نیز مانند رده های دیگر حرفه ای و تخصصی به نامتناسب بودن تعداد فارغ التحصیلان و جذب آنها در بازار کار برمی گردد. چنان که به عنوان نمونه سازمان مدیریت و برنامه ریزی هیچ ردیف جدید استخدامی برای ماماها در نظر نگرفته است.

با این حال دبیر انجمن علمی مامایی، گستره کار مامایی را بسیار کاراتر از موارد مشخص آن می داند. "میزان فارغ التحصیلان در حرفه پرستاری متناسب با نیاز کشور است. در حالی که بیش از نیمی از جمعیت کشور را زنان تشکیل می دهند و اکثریت آنها در سنین باروری هستند.

تعریف جدید از ماما در دنیا، غیر از خدمات دوران بارداری و زایمان، دختران در سنین بلوغ، زنان در سنین یائسگی و مسائل بهداشتی و حتی کودکان زیر 5 سال را دربرمی گیرد. حتی براساس مقررات کشور ما و مقررات بین المللی، ماما می تواند بدون نیاز به نظارت، به طور مستقل خدمات خود را ارائه کند."

هنگامی که بحث مشکلات جامعه مامایی ایران پیش می آید، عناوینی چون هجوم گسترده به مطب پزشکان متخصص زنان، نبود تجربه کافی و اطلاعات جامع فارغ التحصیلان رشته مامایی، عدم تناسب پذیرش دانشجوی مامایی و ردیف های استخدامی، در نهایت به معضل بیکاری در جامعه مامایی ایران منجر می شود.

هدا میرغیاثی رئیس بخش زایمان یکی از بیمارستان های تهران در مورد تجربه کاری خود می گوید: "بزرگترین مشکل دانشجویان مامایی، بازار کار نامناسب است. وقتی هم که وارد بازار کار می شوند، با موانع عمده ای روبرو هستند. کار اصلی ماما، انجام زایمان طبیعی است اما این امکان هم اکنون از جامعه مامایی ایران گرفته شده است. پزشکان در اغلب بیمارستان ها مقیم هستند و ماما جایگاه مهمی ندارد، این در حالی است که اگر ماما در جایگاه اصلی خود قرار گرفته باشد آمار سزارین پائین می آید. قبلاً مراقبت و انجام امور زایمان به وسیله ماماها انجام می شد و اگر مسأله ای غیرطبیعی بود به پزشکان مراجعه می شد. اما هم اکنون پزشکان به شدت گرایش به این بخش دارند و در حالی که ما در بیمارستان ها به ماما نیاز داریم، زمینه ای برای جذب نیروهای جدید نداریم که تا بخش زیادی به معاونت درمان مربوط می شود. از سویی بیمه ها به طور شخصی انجام می شود. شاید پرداخت حقوق ماماها، دستور استخدام دولتی را هم تحت الشعاع قرار داده. از سوی دیگر مامایی جزو مشاغل سخت به حساب نمی آید. هر ماما با 30 سال سابقه می تواند با 25 روز حقوق بازنشسته شود. در نهایت بزرگترین مشکل این است که کار ما از ما گرفته شده است."

بازار غیرطبیعی

میزان سزارین در کشور از 20 سال گذشته، از 10 درصد استاندارد جهانی به 60 درصد افزایش یافته است. ادامه این روند و استفاده نکردن از ماماها و عدم آموزش صحیح به مردم، این روند را می تواند تا صد درصد نیز برساند. 35 درصد زایمان ها به صورت سزارین است که 90 درصد آنها در شهرها و در بیمارستان های خصوصی انجام می شود. اما آمارهای واقعی تر به بیش از 50 درصد زایمان با روش سزارین اشاره دارد و حتی همین مسأله زمینه برخی عفونت های پس از زایمان را به وجود می آورد.

"عدم بهره گیری مناسب از ماماها در کشور و مراجعه زنان باردار به پزشکان متخصص زنان و زایمان یکی از عوامل مهم افزایش سزارین در کشور است. چون به علت زمان دار بودن زایمان طبیعی، پزشکان متخصص زنان باردار را به سمت سزارین سوق می دهند."

از سویی اگرچه انتخاب نوع زایمان، حق طبیعی اشخاص است. اما زایمان به طریق سزارین در کشور ما از یک حق انتخاب فراتر رفته است و به نوعی تعهد پنهان تبدیل شده است. بنا به آمار سازمان بهداشت جهانی، آمار سزارین در یک جامعه باید 10 تا 30 درصد زایمان های آن کشور باشد، اما این رقم در ایران به ?? درصد رسیده است. این آمار در انگلستان 21 درصد است. چنانکه یکی از استادان دانشگاه آکسفورد در یک برنامه پزشکی در ایران می گوید: این آمار بسیار شگفت انگیز است و اگر علت آن درد زایمان طبیعی است، پس متخصصان بیهوشی باید در تکنیک های خود برای بی حسی بازنگری کنند. با این حال کمبود امکانات در زایمان طبیعی، به روز نشدن روش های زایمان طبیعی، بی توجهی به زایمان طبیعی بدون درد و... زمینه خوبی برای تشویق مادران باردار از سوی پزشکان به سوی سزارین است. این در حالی است که دلایل اقتصادی ترجیح پزشکان در این انتخاب است. یک متخصص زنان و زایمان در این باره، پائین بودن تعرفه پزشکی زایمان طبیعی و نبود پشتوانه قانونی برای حمایت از متخصصان زنان را از دلایل بالای سزارین می داند. از سویی در روش طبیعی، به 12 ساعت وقت از زمان بستری تا زمان تولد نیاز است. در حالی که در سزارین تنها به یک ساعت زمان نیاز دارد. در نهایت وقتی 60 تا 70 درصد زایمان ها به روش سزارین انجام می شود و تنها تقاضای زایمان طبیعی به مناطق محروم منحصر می شود، ماماها بیکار می شوند. این در حالی است که اگر برای هر هزار نوزاد به 30 تا 50 ماما نیازمندیم دیگر نباید مشکل بیکاری ماماها وجود داشته باشد. اما تنها 10 تا 15 هزار نفر از ماماها جذب سیستم بهداشت و درمان کشور شده اند.

به گفته دبیر انجمن مامایی ایران: "در خطر افتادن استقلال حرفه مامایی از مهمترین مشکلات جامعه مامایی در ایران است. بنا به تعریف سازمان بهداشت جهانی، رشته مامایی کاملاً مستقل تعریف شده و می تواند بدون نیاز به سرپرست وظایف خود را انجام دهد.

از سویی تمام مراقبت های عادی دوران بارداری، مشاوره های دوران بلوغ، تشخیص و درمان بیماری های شایع دستگاه تناسلی و مشکلات دوران پیری در حیطه وظایف ماماها قرار دارد. سازمان مدیریت و برنامه ریزی باید به این مهم توجه کند که بزرگ شدن دولت در بعد سلامت، به نفع جامعه و نوعی صرفه جویی است که به بهبود کیفی رسیدگی به زنان و نوزادان نیز منجر می شود. چنان که طرح پزشک خانواده به اشتغال حدود 4 هزار ماما در این تیم ها منجر شد."

از سوی دیگر امسال تعرفه حرفه مامایی در بخش خصوصی برای مامای کارشناسی 2600 تومان و مامای کارشناسی ارشد 2900 تومان و مامای دکترا برابر با ویزیت پزشکان عمومی معین شده است. اما نرخ تعرفه با میزان واقعی آن متفاوت است. در بخش خصوصی در حق ماماها اجحاف زیادی وجود دارد، آنها با حقوق کمتر، کار بیشتری می کنند. در حالی که باید به ازای هر هزار تولد زنده 30 تا 50 ماما در سیستم سلامت کشور وجود داشته باشد در حالی که در سیستم سلامت ما این رقم تنها 10 تا 12 ماما است.

سنگ های دستگاه ادراری دوران حاملگی

سنگ های دستگاه ادراری دوران حاملگی

شیوع نسبی سنگ های ادراری در حین حاملگی و میزان عود آن همانند شیوع آن در بین زنان غیرحامله هم سن می باشد. به طور متوسط میزان شیوع عارضه در زنان حامله 1 در 1500 است. سنگ های ادراری در زنان حامله ممکن است تا 40% موارد سبب زایمان قبل از ترم در حاملگی با سنگ های ادراری علامت دار شود.
علایم سنگ های ادراری در زنان حامله مانند علایم آن در غیر حامله بوده و یکی از علل عمده دردهای حاد شکمی است که امکان دارد با علایم خود حاملگی اشتباه شوند و لازم است بررسی بیشتری از نظر تشخیصی انجام گیرد زیرا تاخیر در تشخیص و معالجه مناسب و قطعی ممکن است نتیجه حاملگی را به خطر انداخته و منجر به آسیب دائمی کلیه ها شوند. معالجه سنگ های ادراری در حین حاملگی اغلب مشکل می باشد و نیاز به همکاری بین متخصصین زنان، اورولوژیست و رادیولوژیست دارد. معالجه سنگ های ادراری در حین حاملگی در وهله اول غیرجراحی و کنسرواتیو است و وقتی که درمان دارویی و غیرجراحی موثر واقع نشود مداخله اورولوژیکی در بیماران انجام می گیرد. با وجود اینکه امروزه تحول بزرگ در درمان سنگ های ادراری بوسیله روش های ESWL و PCN بوجود آمده است ولی بکار بردن این روش ها در زنان حامله بایستی به طور موردی بررسی و اقدام شود و حدالامکان از هر گونه عمل تهاجمی خودداری و آن را به موارد اورژانسی محدود نمود. سنگ های انسدادی را می توان در هر مرحله از حاملگی با عمل جراحی برداشت ولی با این همه در سه ماهه آخر حاملگی سقط خودبخودی با عمل جراحی بیشتر دیده می شود.

آموزش جنسي درمان انزال زودرس مردان

^{آموزش جنسي درمان انزال زودرس مردان}

^{اين روزها عده زيادي از مردان به کلينيک سلامت خانواده و ناتواني جنسي مراجعه مي‌کنند تا درباره يکي از مشکلات خود در زمينه ارتباط زناشويي با همسرشان مشاوره کنند. موضوع به اين سادگي نيست چون با ايجاد افسردگي و اضطراب در زوجين، موجب اختلال در سلامت روان و رفتار آنان و در برخي موارد پرخاشگري هر دو نفر مي‌شود. يکي از همين نمونه‌ها آقاياني بودند که در طي روزهاي گذشته از طريق نامه و پيامک، از مشاوران و متخصصان سلامت، درباره مشکل و اختلال خود سوال کرده بودند. آنان به اختلال در خاتمه رابطه زناشويي به صورت زود هنگام دچار شده بود. مشکلي که بسياري از مردان جوان متاهل و حتي مرداني پس از سال‌ها زندگي مشترک به آن دچار مي‌شوند. در اين باره بيشتر بدانيم...}

^{پژوهشگرانى که روى اين بيمارى کار مىکنند، اعلام کردند که مىتوانند اين اختلال را تعريف کنند. به گفته آنها انزال در اين بيماران در کمتر از 118 ثانيه از شروع مقاربت صورت مىگيرد.}

^{از طرفي زود انزالي يا انزال زودرس به حالتي گفته مي‌شود که فرد زودتر از زماني که مي خواهد به انزال برسد و يا اينکه به حدي زود به انزال برسد که همسرش از ارتباط زناشويي لذت کافي نبرد البته بايد انتظارات، واقعگرايانه باشند. اين تعريفي است که مورد تاييد اکثر متخصصان مسايل جنسي يا سکسولوژي است.}

^{زمان استاندارد انزال در مردان :}

^{زمان استانداردي براي رسيدن به انزال در نظر گرفته نشده است. با وجود اينکه طبق نظر اکثريت افرادي که در مطالعات شرکت داشته‌اند يک سري زمان‌هايي پيشنهاد شده اما هيچ کدام قطعي نيستند چون اين زمان بسته به نظر و رضايت افراد از رابطه زناشويي‌شان از هر زوج تا زوج ديگر متفاوت است اما پيشنهاد شده که اگر در 50 درصد يا بيشتر موارد ارتباط زناشويي انزال زماني اتفاق افتاد که فرد و يا همسرش راضي نبودند يعني فرد مشکوک به اين اختلال هست و مي‌توان وي را مورد تشخيص و درمان قرار داد. در ضمن اين مهم است که اول ببينيد چه زماني متوجه شديد که اين اختلال را داريد و از کجا متوجه شديد. آيا خودتان ناراحتيد؟ همسرتان از روش رابطه راضي نيست و يا از جايي يا کسي شنيديد که مثلا اگر رابطه زناشويي زير ?? دقيقه باشد، مشکل داريد؟ معمولا گرفتن شرح حال دقيق از زوجين جزو سنجش‌هاي اولي‌‌ است که براي تشخيص و درمان اين اختلال انجام مي‌شود، چون رابطه زوج‌ها در ايجاد و يا دامن زدن به اين مشکل نقش به سزايي دارد.}

^{دلايل و عواقب انزال زودرس مردان :}

^{نشانه اصلي انزال زودرس، انزالي غير قابل کنترل است که قبل از انجام گرفتن رابطه زناشويي و يا مدت زمان بسيار کمي پس از آن با ميزان تحريک کم و خلاف ميل فرد اتفاق بيفتد. اين مساله مي‌تواند باعث نارضايتي جنسي در هر دو طرف شده و اضطراب ناشي از اين مشکل را بيشتر کند. انزال زودرس يکي از متداولترين اختلال فعاليت زناشويي در مردان است و ممکن است براي هر مردي در بعضي از مراحل زندگي رخ دهد. زود انزالي يا انزال سريع يکي از مشکلات شايع در مردان است. تقريبا يک سوم از مردان دچار انزال زودرس هستند. در اين مقاله هرجا صحبت از ارگاسم مي‌شود، منظور اوج فعاليت در يک رابطه زناشويي و خاتمه آن است. اکثر موارد انزال زودرس فاقد عامل يا دليل خاص است. عوامل رواني مثل اضطراب، احساس گناه يا افسردگي نيز ممکن است به انزال زودرس منجر شوند. در برخي موارد، انزال زودرس ممکن است به خاطر عوامل پزشکي مثل مشکلات هورموني، آسيب‌هاي جسمي و يا عوارض جانبي بعضي داروها باشد. ابتلا به اين عارضه منجر به بروز اختلالات روان مانند اضطراب، افسردگي و سردي روابط زوجين مي‌شود و بر روان آنان تاثير مي‌گذارد و به همين علت، بسيار مهم است که درباره اين عارضه بيشتر بدانيم و به موقع به مشاور مراجعه کنيم.}

^{متخصص و پزشک مربوطه سابقه فعاليت زناشويي و پزشکي شما را بررسي خواهد کرد و آزمايش کلي را انجام خواهد داد. ممکن است پزشک بخواهد با همسر شما نيز صحبت کند چون انزال زودرس ممکن است دلايل بسياري داشته باشد. پزشک، آزمايش لازم را انجام مي‌دهد تا مشکلات پزشکي فرد را بررسي کند.}

^{روش درمان در انزال زودرس مردان :}

^{در بسياري از موارد، انزال زودرس خود به خود درمان مي شود. انجام تمرينات ريلکسيشن و آرام سازي و استفاده از متدهاي منحرف کردن حواس مي‌تواند در به تاخير انداختن انزال کمک کند. در بعضي مردها ترک مصرف دخانيات و مواد مخدر بسيار کمک کننده خواهد بود. متخصص از شما و همسرتان مي‌خواهد که روي متدهايي براي به تاخير انداختن انزال کار کنيد. اين تکنيک‌ها تشخيص و کنترل احساساتي است که باعث انزال زود رس مي‌شود. در ساير موارد براي کاهش حساسيت در آلت تناسلي، استفاده از کاندوم توصيه مي‌شود. مشاوره‌ها و رفتار درماني خط اول درمان اين عارضه به شمار مي‌رود و مي‌تواند اضطراب ناشي از اين مساله را کاهش دهد. مرحله بعدي، استفاده از کاندوم است.کاندوم سبب کاهش تحريک پذيري مي‌شود. در صورتي که يک کاندوم قادر به اين کار نباشد از دو کاندوم مي‌توان استفاده کرد ضمن اينکه کاندوم سبب جلوگيري از بيماري‌هاي مقاربتي و بارداري هم مي‌شود. استفاده از دارو، گام سوم در درمان انزال زودرس است. اين داروها به اين دليل استفاده مي‌شوند که يکي از عوارض جانبي اين گونه داروها، جلوگيري از ارگاسم است که باعث به تاخير انداختن انزال مي‌شود.}

^{استفاده از شيوه ماستر و جانسون}

^{اين شيوه، در چهارمين مرحله از درمان افراد مبتلا به انزال زودرس انجام مي‌گيرد که به همکاري خود فرد و همسرش نياز مبرم دارد. اين روش شامل يادگيري تشخيص و کنترل احساسي است که به ارگاسم منجر مي‌شود. اين روش نياز به اراده و تمرين دارد ولي بسيار موثر است. براي آموزش و تمرين اين روش بايد به مشاوران و متخصصان سلامت جنسي در کلنيک‌هاي سلامت خانواده مراجعه شود تا با آموزش خصوصي در اين باره، کار به نحو موثر صورت گيرد.}

^{درمان‌هاي موضعي انزال  زود رس در مردان :}

^{استفاده از کرم‌ها و اسپري‌هاي کاهش‌دهنده حس سطحي دستگاه تناسلي نيز سبب کاهش احتمال زود انزالي مي‌شود. به ياد داشته باشيد که قبل از آغاز فعاليت زناشويي، موضع را با صابون شستشو دهيد تا از بيحسي بيشتر آلت جلوگيري شود. متاسفانه از اين روش به صورت خودسرانه و بسيار معمول استفاده شده که عوارض زيادي را در پي دارد. استفاده از بي‌حس‌کننده‌هاي موضعي، در آخرين مرحله از درمان افراد مبتلا به انزال زودرس قرار دارد و به هيچ‌وجه نبايد در ابتداي کار از آن استفاده کرد. استفاده از روش‌هاي موضعي بايد با تشخيص و صلاحديد پزشک و براساس سير درمان و بهبودي باشد.}

آندومتریوز؛ رشد بافت رحم در خارج آن

آندومتریوز عارضه‌ای است که در آن بافت‌های شبیه رحم در جاهایی خارج از رحم رشد می‌کنند. این بافت‌های نابجا ممکن است به عنوان تومور خوش‌خیم، گره بافتی یا بافت کاشته‌شده مورد اشاره قرار گیرند.

---

آندومتریوز به معنی وجود بافت رحم در بیرون از رحم است. لگن شایع ترین محل بروز آندومتریوز است.

 

در این بیماری بافت اندومتر (لایه داخلی رحم) پرکار در بیرون از محل اصلی خود (رحم) تشکیل می‌شود. این بافت می تواند در تمام بافت‌های بدن به جز طحال به‌وجود آید، ولی رایج‌ترین محل پدیدآمدن آن، لگن است که در این قسمت هم، تخمدان‌ها بیشتر گرفتار اندومتریوز می‌شوند.

 

بنابراین همزمان با عادت ماهانه خانم‌ها، این نقاط خونریزی می‌کنند و دشواری‌های فراوانی برای فرد به‌وجود می‌آید.

 

شایع‌ترین مشکلات ناشی از آندومتریوز شامل اختلالات عادت ماهانه مثل دیسمنوره (قاعدگی دردناک)، نازایی و دردهای مزمن لگنی می‌باشد.

 

درمان پزشکی آندومتریوز بر پایه حاملگی (پروژستین‌ها به تنهایی یا در ترکیب با استروژن‌ها) یا یائسگی کاذب (مانند دانازول) می باشد.

درمان جراحی شامل برداشتن ضایعه یا سوزاندن آن است.

 

عوامل خطر ابتلا به آندومتریوز

- شروع قاعدگی در سنین پایین‌تر

- داشتن قاعدگی‌های شدید

- دوره قاعدگی‌های طولانی‌تر از هفت روز

- داشتن خویشاوند نزدیک مانند مادر، خواهر یا خاله‌ای که به این عارضه مبتلا باشند.

 

تشخیص آندومتریوز

- شرح حال و معاینه بدنی بیمار توسط پزشک متخصص

آندومتریوز فقط بر اساس بافت شناسی ضایعات برداشته شده در حین جراحی، به صورت قطعی تشخیص داده می‌شود

بررسی‌های تصویربرداری را نمی‌توان برای تشخیص آندومتریوز بکار برد، ولی می‌تواند در بیماران مبتلا به توده‌های لگنی یا ضمایم رحمی سودمند باشد.

 

سونوگرافی از راه واژن برای تعیین وجود آندومتریوز، بهترین روش تصویربرداری است.

 

ام آر آی (MRI) را باید در بیمارانی به کار برد که نتایج سونوگرافی آنها مبهم است و یا شک به آندومتریوز رکتوواژینال یا مثانه‌ای وجود دارد.

 

درمان آندومتریوز

پروژستین‌ها، دانازول، داروهای خوراکی ترکیبی پیشگیری از بارداری با دوره گسترده، داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی و داروهای آگونیست هورمون آزاد کننده گنادوتروپین را می‌توان به عنوان درمان اولیه درد در زنان مشکوک به آندومتریوز بکار برد. با این حال میزان عود بعد از قطع دارو بالا است.

 

در صورت عدم موفقیت درمان اولیه، می‌توان لاپاروسکوپی تشخیصی جهت اثبات تشخیص پیشنهاد داد. همچنین می‌توان از درمان تجربی با یک داروی سرکوب کننده دیگر نیز استفاده نمود.

 

درمان تجربی با آگونیست GnRH به مدت سه ماه در موارد عدم موفقیت درمان اولیه با داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی و داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی اقدام مناسبی است. البته پاسخ به درمان تجربی، اثبات کننده تشخیص آندومتریوز نیست.

 

درمان عود آندومتریوز

در زنان دارای سابقه آندومتریوز که می‌خواهند قابلیت باروری خود را نیز حفظ نمایند می‌توان از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی یا داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی ترکیبی برای درمان عود درد استفاده نمود. ‌مدروکسی پروژسترون استات خوراکی یا بلند اثر نیز موثر می‌باشد.

 

در صورت عدم موفقیت هیچ کدام از این درمان ها می‌توان از پروژستین‌ها، آگونیست‌های GnRH و آندروژن‌ها سود جست.

 

استفاده از آی یو دی (IUD) آزادکننده لوونورژسترول سبب کاهش درد لگنی همراه با آندومتریوز می‌گردد، هر چند که عوارض جانبی آن مانند خونریزی نامنظم و افزایش وزن شایع است.

 

جراحی آندومتریوز

در زنان مبتلا به دردهای ناشی از آندومتریوز که می‌خواهند باروری خود را حفظ نمایند، با لاپاروسکوپی و برداشتن ضایعات، درد به صورت قابل توجهی در کوتاه مدت بهبود می‌یابد. هرچند همانند درمان طبی، عود درد شایع است.

 

به نظر می‌رسد که آندومتریوم‌ها به دنبال پیشرفت ضایعات تخمدانی تشکیل دهنده کیست رخ می‌دهند. این کیست‌ها می‌توانند سبب درد و ناباروری گردند و با افزایش خطر پیچ خوردگی و پارگی همراهند. با این حال به خاطر اتصال آنها به تخمدان و کورتکس تخمدانی که اووسیت‌ها از آنجا جوانه می‌زنند، برداشتن آندومتریوم‌ها با خطر براشتن بافت طبیعی همراه است.

 

در زنان فاقد سابقه آندومتریوز باید آندومتریوم‌ها را برداشت. تخلیه ساده آندومتریوم با میزان خطر بالای عود همراه است، بنابراین برداشتن آن توصیه می‌گردد. جراحی دوباره در زنان دچار آندومتریوم‌های عودکننده باید بر پایه ‌تصمیم‌گیری خاص مورد صورت گیرد، زیرا ممکن است سبب کاهش یا حذف کارکرد تخمدان گردد.

 

درمان قطعی جراحی در زنانی که تمایلی به حفظ باروری ندارند و همچنین در زنانی که درمان محافظه کارانه طبی و جراحی ناموفق بوده است توصیه می‌گردد.

 

عموما هیسترکتومی و سالپنگواووفورکتومی دوطرفه درمان قطعی به شمار می‌آید. با این حال در زنانی که تخمدان‌های طبیعی دارند، هیسترکتومی با حفظ تخمدان و برداشتن ضایعات آندومتریومی را باید مد نظر داشت.

 

در یک مطالعه بر روی 120 بیمار که برای برداشتن آندومتریوم‌ها تحت هیسترکتومی با یا بدون اووفورکتومی قرار گرفته بودند، بیشتر بیماران حتی با وجود کارکرد طبیعی تخمدان نیاز به جراحی دوباره نداشتند.

در زنان مبتلا به دردهای آندومتریوز که می‌خواهند باروری خود را حفظ نمایند، با لاپاروسکوپی، درد به صورت قابل توجهی در کوتاه مدت بهبود می‌یابد

درمان طبی بعد از جراحی

هورمون درمانی با استروژن بعد از هیسترکتومی (برداشتن رحم) و سالپنگواووفورکتومی دوطرفه جهت آندومتریوم‌ها منعی ندارد.

آندومتریوز، فارغ از استروژن‌درمانی بعد از عمل جراحی در زنان تا 15 درصد عود می‌نماید.

 

هورمون‌درمانی ممکن است سبب تحریک رشد باقیمانده بافت تخمدان و آندومتر بعد از هیسترکتومی کامل و سالپنگواووفورکتومی دوطرفه گردد.

 

همچنین نسبت به تغییر بدخیمی ناشی از استروژن در آندومتریوز باقی‌مانده نگرانی وجود دارد و این امر سبب می‌گردد تا برخی از پزشکان به صورت معمول افزودن پروژستین را به استروژن درمانی توصیه نمایند. هر چند که شواهدی در حمایت از این توصیه وجود ندارد.

 

درمان ناباروری ناشی از آندومتریوز

درمان سرکوب طبی مانند داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی یا آگونیست‌های GnRH جهت درمان ناباروری ناشی از آندومتریوز تاثیری ندارند.

 

جراحی میزان بارداری را افزایش می‌دهد، هر چند که میزان بهبودی مشخص نیست. ممکن است برداشتن آندومتریوم‌های دارای گسترش عمقی تاثیر نامطلوب بر روی باروری بگذارد.

 

در صورت ناموفق بودن جراحی اولیه برای ناباروری ناشی از آندومتریوز، لقاح خارج رحمی (IVF) بر جراحی دوباره ترجیح داده می‌شود، مگر آن که درد همچنان باقی مانده باشد.

جراحی دوباره تخمدان بر روی پیامدهای آی وی اف (IVF) تاثیر نامطلوب قابل توجهی دارد.

افتادگی رحم

افتادگی رحم عبارت است از پایین آمدن رحم در امتداد کانال واژینال (مهبل). پرولاپس یا افتادگی رحم، معمولا در زنان پس از دوران یائسگی یا پس از چندین بار زایمان رخ می‌دهد.

---

افتادگی رحم یا پرولاپس محدودیت سنی ندارد، ولی معمولا در زنان پس از دوران یائسگی رخ می‌دهد.

 

همچنین در خانم هایی که چندین بار زایمان طبیعی کرده اند و ضعف عضلات و سایر بافت های دستگاه تناسلی را دارند، دیده می شود.

 

افتادگی رحم علاوه بر خانم هایی که چند بار زایمان داشته اند، خانم های چاق و یا کسانی را که سرفه های مزمن می کنند گرفتار می سازد. البته این بیماری ممکن است در دختران نیز ایجاد شود.

 

عواملی که باعث فشار خارجی بر عضلات و رباط‌ها می‌شوند، می‌توانند افتادگی ایجاد کنند. چاقی از مهم‌ترین این عوامل است.

 

بیماری‌هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می‌شوند نیز بی تاثیر نخواهند بود.

 

ناکارآمدی عروق مغزی، انسداد خروج ادرار، تحریک موضعی یا عفونت نیز سبب این بیماری می شوند.

 

انواع افتادگی رحم

در افتادگی رحم، رحم در امتداد کانال واژینال (مهبل) پایین افتاده و احساس سنگینى و ناراحتى در لگن و کمردرد ایجاد می شود.

یک برآمدگى قابل توجه ممکن است در مهبل احساس شود. در موارد شدیدتر، رحم ممکن است عملا از مهبل بیرون بزند

افتادگی رحم انواع مختلف دارند و به خفیف، متوسط و شدید دسته بندی می شود.

در نوع خفیف بیماری، فرد ناراحتی چندانی احساس نمی کند.

 

در نوع متوسط آن، خانم احساس بیرون افتادن چیزی از درون واژن و یا فشار و سنگینی در واژن می کند. همچنین کمردرد و درد شکم ناشی از پایین آمدن اجزای داخل شکم که به نحوی با رحم در ارتباط اند وجود دارد.

 

در نوع شدید بیماری، علایم شدید می شود و تمام جسم رحم به طرف بیرون حالت برجستگی پیدا می کند. در این حالت رحم به علت تماس با ران ها و لباس زیر، تغییر حالت داده و گاهی هم زخمی می شود. علاوه بر آن احتمال هجوم میکروب ها و ایجاد عفونت وجود دارد.

 

بروز بیماری قبل از سن یائسگی با علایم دیگری همچون ترشح زیاد و خونریزی های نامنظم واژینال همراه است. احتمال ایجاد عفونت، تجمع ادرار و بی اختیاری ادرار وجود دارد. گاهی اشکال در اجابت مزاج نیز دیده می شود.

 

این بیماری برای فرد بسیار ناراحت کننده است و در موارد پیشرفته موجب بروز مشکلات روحی ـ ‌روانی در فرد می شود.

عوارض افتادگی رحم

اشکال در دفع مدفوع و ادرار، ناراحتی مبهم در لگن، درد حین روابط زناشویی، بی‌اختیاری ادرار هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه نیز از نشانه های شایع در افتادگی رحم است.

 

در موارد شدید پرولاپس رحم، گردن رحم زخم می‌شود و با بیرون زدن رحم، به دلیل تماس با لباس زیر امکان عفونت رحمی افزایش می‌یابد.

 

گاهی هم افتادگی در سایر اندام‌ها اتفاق می‌افتد، مثل افتادگی مثانه و رکتوم و همین امر باعث بروز اشکال در ادرار کردن و افزایش خطر عفونت می‌شود.

 

درمان افتادگی رحم

اگر پرولاپس رحم خفیف باشد، نیازی به درمان نیست و معمولا تمرین‌ها و ورزش‌هایی که باعث سفت شدن عضلات و رباط‌های کف لگن می‌شوند، به درمان آن کمک می‌کنند، اما اگر شدید و علایم آن آزاردهنده باشد و فعالیت‌های روزانه فرد را مختل کند، حتما باید تحت درمان قرار گیرد.

 

درمان این بیماری بسته به نوع و شدت آن و نیز سن فرد مبتلا متغیر است.

تشخیص نوع آن توسط متخصص صورت می گیرد و درمان با توجه به موارد ذکر شده و این که خانم تمایل به بچه دار شدن دارد یا خیر، متفاوت است.

 

توصیه ها

ـ مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم و ویتامین د برای جلوگیری از بروز این حالت مۆثر است.

ـ روزی سه مرتبه و هر مرتبه 50 بار رحم خود را به داخل جمع کرده و رها کنید.

ـ از زایمان های سخت طبیعی خودداری شود.

ـ هورمون درمانی تقریبا یک سال قبل از یائسگی شروع شود. این شیوه موجب افزایش قدرت عضلات و بافت دستگاه تناسلی می شود.

ـ علایم را جدی بگیرید و از مراجعه به پزشک متخصص زنان کوتاهی نکنید.

دختر می خواهید یا پسر

تحقیقات نشان داده است که برای پسر بودن جنین بالا بودن نسبت سدیم و پتاسیم و پایین بودن نسبت کلسیم و منیزیم متابولیسم لایه خارجی تخمک را طوری تغییر می دهد که اسپرماتوزوئید حاوی کروموزوم جنسی y را جذب می کند.
بالا بودن میزان کلسیم و منیزیم خون و پایین بودن میزان سدیم و پتاسیم باعث می شود اسپرماتوزوئید حاوی کروموزوم x به طرف تخمک جذب شود و نوزاد دختر شود.
پس برای تعیین جنسیت نسبت بین یونها مهمتر از غلظت آنهاست.

مقدار سدیم مورد نیاز بدن 5میلی گرم در روز است.در صورت تمایل برای داشتن فرزند پسر باید مقدار سدیم مصرفی به 4برابر این مقدار برسد.
سدیم علاوه بر نمک طعام و مواد غذا یی شور در غذاهای دریایی،گوشت،جگر گوساله،هویج ،تخم مرغ، کنسروها، و غذاهای آماده وجود دارد.
مقدار پتاسیم مورد نیاز بدن 1میلی گرم در روز است.برای داشتن فرزند پسر مقدار پتاسیم مصرفی باید به 15برابر برسد.
منابع حاوی پتاسیم گوشت ،میوه جات تازه و خشک مانند هلو، موز و کشمش، صیفی جات مانند گوجه، غلات به ویژه برنج می باشد.
مادرانی که تمایل به داشتن فرزند پسر دارند باید مصرف غذاهای پرکلسیم و پر منیزیم را کاهش دهند. شیر و فرآورده های لبنی،سبزیجات برگ تیره مانند اسفناج دارای کلسیم و گیاهان سبز،حبوبات و مغزجات حاوی منیزیم هستند.
استفاده از موادغذایی حاوی گلوکز در روزهای تخمک گذاری محیط را برای جلب اسپرماتوزوئید y مناسب می کند.این غذاها شامل گلوکز،ساکارز،عسل،آب نبات،غلات صبحانه شیرین شده، هویج،کشمش،و نوشابه های دارای شکر می باشد.
برای داشتن فرزند پسر مصرف غذاهایی مانند نان گندم،انواع گوشت،حبوبات، دانه های روغنی،کره،مایونز،سیب زمینی پخته،خرما،هل،زعفران و شیرینی جات فاقد شیر توصیه می شود.
تحقیقات نشان داده است زنانی که در دوران قبل از بارداری صبحانه مفصل تر صرف کرده و درصبحانه رژیم غذایی محتوی غلات استفاده می کنند بیشتر نوزاد پسر به دنیا می آورند.رژیم غذایی پر کالری با مقدار زیاد مواد معدنی مانند سدیم و پتاسیم و ویتامین های C ،E،B12 منجر به نوزاد پسر خواهد شد.
مادرانی که روزانه 300 میلی گرم پتاسیم و 180 کالری بیشتر مصرف می کنند .نوزادشان بیشتر پسر خواهد بود.این میزان کالری و پتاسیم معادل خوردن یک موز کامل است.
برای داشتن فرزند پسر بهتر است سبزیجاتی مانندکرفس،لوبیاسبز، کاهو و اسفناج کمتر مصرف گردد.

برای دختر شدن جنین باید مواد غذایی حاوی یون کلسیم و منیزیم بالا مصرف شود و مصرف سدیم و پتاسیم محدود گردد.
مقدار کلسیم مورد نیاز بدن 800میلی گرم در روز است که برای دختر شدن جنین باید این میزان چند برابر شود.پس بهتر است غذاهای دارای کلسیم بالا که در شیر،ماست،پنیر سفید و دیگر فرآورده های لبنی،ماهی ساردین به صورت بخار پز یا کبابی،خاویار ،شلغم، سبزیجات برگ تیره مانند اسفناج و بادام وجود دارد و غذاهای دارای منیزیم بالا که در قهوه،کاکائو،مخمر آبجو،جوانه گندم ،سویا،چغندر،بادام، بادام زمینی بدون نمک و گردو وجود دارد مصرف گردد.از میوه جات و سبزیجات سیب،خیار ،لوبیاسبز،کلم،کدو،فلفل سبز،پیازو ترب در رژیم غذایی مصرف گردد. حذف نمک در این گونه رژیم ها باید رعایت گردد.
مواد غذایی مانند خرما،نان سفید،ذرت،سبوس گندم،لوبیای خشک،عدس و میوه جاتی مانند موز،نارنگی،خربزه،زیتون، شاهی و تره بهتر است مصرف نگردد.
مادرانی که صبحانه نمی خورند و یا پیش از بارداری رژیم غذایی کم کالری مصرف می کنند بیشتر نوزاد دختر به دنیا می آورند.پس رژیم غذایی کم انرژی که حداقل کالری و مواد مغذی داشته باشد منجر به نوزاد دختر می شود.

واکنش‌های نوزاد بعد از تولد،

واکنش‌های نوزاد بعد از تولد، الگوهای رفتاری یک نوزاد سالم و طبیعی می باشد که نوزاد در طی دوران جنینی، توانایی انجام این واکنش ها را به دست می آورد.

---

این واکنش ها به طور طبیعی در بدو تولد وجود دارند و کودک را از بسیاری خطرات محفاظت می کنند، اما به تدریج با بزرگ شدن نوزاد و عدم احتیاج به این واکنش ها در طول سه تا 12 ماهگی، این واکنش ها به تدریج از بین می روند.

 

این واکنش ها برای بقای نوزاد ضروری هستند. در واقع این‌ها، واکنش های غریزی هستند که به صورت غیر ارادی انجام می گیرند، مانند مکیدن، چشمک زدن و ... .

 

نوزادان سالم و طبیعی بعد از تولد، قادر به انجام واکنش های زیر می باشند :

1- واکنش از جا پریدن (THE MORO REFLEX)

زمانی اتفاق می افتد که یک نوزاد در وضعیت خوابیده قرار گرفته باشد و یک صدای بلند و ناگهانی شنیده شود. نوزاد در این هنگام، به صدا، واکنش سریع و ناگهانی نشان می دهد و سر خود را به سمت عقب می برد و و دست هایش را به دو طرف می کشد.

این واکنش حدود ماه سوم تا ششم از بین می رود. هر گونه ناهماهنگی در انجام این واکنش، نوعی اختلال محسوب می شود .

عدم بروز این واکنش در نوزاد به منزله آسیب های عصبی در او می باشد.

این واکنش در بدو تولد توسط پزشک و یا کارشناس شنوایی‌سنجی بررسی می شود و در صورت وجود اختلال در این واکنش، به والدین کودک اعلام می شود تا بررسی های بیشتر جهت تشخیص قطعی برای نوزاد انجام گیرد .

 

2- واکنش مکیدن  (SUCKING REFLEX)

هنگامی که چیزی داخل دهان نوزاد قرار داده شود (انگشت دست یا پستانک و یا سینه مادر) واکنش مکیدن شروع می شود و نوزاد با قدرت تمام شروع به مکیدن می کند، طوری که مکیدن او با بلعیدن شیر هماهنگ شده است.

 

این واکنش تا ماه سوم و چهارم ادامه پیدا می کند و از آن به بعد، از بین می رود.

 

 

3- واکنش پلک زدن: هنگامی که نوری به طور مستقیم به چشم نوزاد تابیده شود، نوزاد باید بلافاصله چشمک بزند و نسبت به نور واکنش نشان دهد.

این واکنش ها همگی بعد از تولد نوزاد سالم و طبیعی وجود دارند و به تدریج در طی سال اول زندگی نوزاد از بین می روند

این واکنش نباید از بین برود و باید برای همیشه فعال بماند .

 

4- واکنش گالانت  (GALANT REFLEX)

هنگامی که نوزاد را به روی شکم بخوابانید و با استفاده از انگشت دست، به آرامی بر روی پشت کودک (از قسمت سر تا باسن نوزاد) ضربه بزنید، نوزاد باید به سمت محلی که ضربه زده اید، واکنش نشان دهد و خم شود. این واکنش در طی ماه اول تا سوم از بین می رود .

 

 

5- واکنش مردمک (PUPILLARY REFLEX)

هنگامی که نوزاد را از مکانی تاریک به یک مکان روشن می برید، باید نسبت به این تغییر وضعیت عکس العمل نشان دهد و مردمک های چشمش تنگ شود. هر دو مردمک باید به یک اندازه تنگ شوند. این واکنش نباید از بین برود .

 

6- واکنش در جا گام برداشتن (STEPPING REFLEX)

هنگامی که نوزاد را راست نگه دارید، اگر پای نوزاد با سطح صافی (مثل زمین) تماس داشته باشد، او حرکاتی شبیه به گام برداشتن از خود نشان می دهد.

این واکنش در 3 تا 4 ماهگی ناپدید می شود، ولی در حدود 10 تا 15 ماهگی به صورت حرکات ارادی در کودک به وجود می آید تا کودک بتواند راه رفتن را آغاز کند .

 

 

7- واکنش بابینسکی یا واکنش کف پا (BABINISKY REFLEX)‌

واکنش بابینسکی یکی از نشانه های مهم سلامت نوزاد می باشد. این واکنش به صورت خم شدن انگشت شست پا به طرف بالا و باز شدن انگشتان از یکدیگر، هنگام تحریک کف پا می باشد.

این واکنش از ماه ششم تا نهم از بین می رود.

وجود این واکنش بعد از دو سالگی نوعی اختلال محسوب می شود.

امروزه پزشکان واکنش بابینسکی را به عنوان حرکت رو به بالای شست پا می دانند.

 

8- واکنش چنگ زدن (GRASPING REFLEX)

هنگامی که شیئی (مثلا انگشت مادر) را در کف دست نوزاد قرار می دهیم، نوزاد شروع به گرفتن آن شی می کند. این واکنش در مورد انگشتان پا هم صدق می کند، طوری که با قرار دادن شیئی روی انگشتان پای نوزاد، انگشتان او به سمت پایین خم می شوند و سعی در گرفتن آن شی دارند.

این واکنش برای انگشتان دست در حدود ماه ششم از بین می رود و برای انگشتان پا، در حدود ماه نهم تا دهم از بین می رود .

 

 

9- واکنش جستجو یا ردیابی (ROOTING REFLEX)

هنگامی که با انگشت گونه نوزاد و یا گوشه دهان او را تحریک می کنیم، پاسخ نوزاد به این تحریک، چرخاندن سر به سمت محرک و باز کردن دهان به دنبال محرک می باشد.

این واکنش برای یافتن سینه مادر می باشد و معمولا در ماه سوم و یا چهارم از بین می رود .

 

10- واکنش نامتقارن تونیک گردن (TONIC NECK REFLEX)

هنگامی که سر نوزاد به یک سمت خم می شود، دست و پا به سمت مقابل خم می شوند. این وضعیت مانند حرکت شمشیر باز می باشد.

این واکنش باید در سن شش ماهگی از بین برود و اگر باقی بماند، نوزاد قادر به کنترل وزن خود نمی باشد و توانایی راست کردن دست خود و کشیدن پاهای خود به حالت خزیدن را ندارد، به عبارت دیگر چنانچه سر نوزادی را که به پشت خوابیده، به طور ناگهانی به یک طرف برگردانیم، نوزاد دست و پای سمت چرخش را کاملا باز کرده و دست وپای سمت مقابل را جمع می کند.

این واکنش در سن 5 تا 6 ماهگی از بین می رود.

 

تذکر

این واکنش ها همگی بعد از تولد نوزاد سالم و طبیعی وجود دارند و به تدریج در طی سال اول زندگی نوزاد از بین می روند.

این واکنش ها توسط ساقه مغز کنترل می شوند و کاملا غیر ارادی می باشند .