دانشگاه ازاد نوراباد ممسني

 .........................۞

پشت دریا شهریست که یک دوست در آن جا دارد ، هر کجا هست ، به هر فکر ، به هر کار ، به هر حال ، عزیز است خدایا تو نگهدارش باش .

.

.

.

وقتی عطر تنت را میخواهم ، به باد هم التماس میکنم ، خدا که جای خود دارد .

.

.

.

فدای عزیزی که آتیش معرفتش ، جنگل بی معرفتها رو خاکستر میکنه !

.

.

.

هست را اگر قدر ندانی میشود بود و چه تلخ است هست کسی بود شود .

.

.

.

رفتنت آغاز ویرانیست حرفش را نزن / ابتدای یک پشیمانیست حرف را نزن / گفته بودی چشم بردارم از چشمان تو / چشمهایم بی تو بارانیست حرفش را نزن .

.

.

.

خدایا مرا که آفریدی گارانتی هم داشتم ؟ دلم از کار افتاده !

.

.

.

.

انتهای آسمانم قلب توست*مهربان،این آسمان ازآن توست
آسمانم هدیه ای ازسوی من* تابدانی قلب من هم یاد توست

.

.

.

میشه پروانه بود و به هر گلی نشست
اما بهتره مثل تو مهربون بود و به هر دلی نشست

مرداب از رود پرسید : چه کرده ای که این چنین زلالی ؟ رود گفت : گذشتم !

مرداب از رود پرسید : چه کرده ای که این چنین زلالی ؟ رود گفت : گذشتم !

وقتی بهم زل میزنی دیگه نفس نمیکشم / انقدر آرومم پیش تو میترسم از آرامشم

ثانیه های کنار تو به مردن عادت میکنن / حتی به راه رفتن ما همه حسادت می کنن

—–

پر نقش تر از فرش دلم بافته ای نیست / از بس که گره زد به گره حوصله ها را

یک بار هم ای عشق من از عقل میندیش / بگذار که دل حل بکند مسئله ها را . . .

—–

دلا در عاشقی ثابت قدم باش / که در این ره نباشد کار بی اجر

دلم رفت و ندیدم روی دلدار / فغان از این تطاول ٬ آه از این زجر . . .

—–

هر چند کسی میان ما حایل نیست

اما نگهت به سوی من مایل نیست

گفتم قسمت دهم، ولی میگو یند

چشم تو به هیچ مذهبی قایل نیست . . .

—–

آن را که غمی چون غم من نیست چه داند

کز شوق توام دیده چه شب می‌گذراند

وقتست اگر از پای درآیم که همه عمر

باری نکشیدم که به هجران تو ماند . . .

—–

دیگر نه اشکهایم را خواهی دید

نه التماس هایم را

و نه احساساتِ این دلِ لعنتی را…

به جایِ آن احساسی که کُشتی

درختی از غرور کاشتم

—–

دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد / آنچه کردی تو به من هیچ ستم کار نکرد . . .

—–

سلام میکنم از روی مهربانی / سلام میکنم از روی شادمانی

سلام میکنم تا جان دارم / که خواننده این سلام را دوست دارم

—–

آن حرف که از دلت غمی بگشاید / در صحبت دل شکستگان میباید

هر شیشه که بشکند، ندارد قیمت / جز شیشه دل که قیمتش افزاید . . .

—–

گل نشکفته در باغ امیدم / ز باغ زندگانی قصه چیدم

ندیدم من ز دنیایم وفایی / به قلبم غصه و غم را چشیدم . . .

—–

همین مسیر را مستقیم بروی میرسی به دو راهی

یک راه به من ختم می شود، آن دیگری به ختم من . . .

—–

دو چشم آبی ات را میپرستم / لبان عنابی ات را میپرستم

برای من تو بی تابی مکن یار / که من شادابی ات را میپرستم . . .

—–

پشت دریا شهریست که یک دوست در آن جا دارد. هر کجا هست، به هر فکر، به هر کار، به هر حال، عزیز است خدایا تو نگهدارش باش

—–

بی شک جهان را به عشق کسی آفریده اند چون من که آفریده ام از عشق جهانی برای تو . . . !

—–

به همون اندازه که ماهى دوست نداره برسه به خشکى دوست دارم . . .

مرا آن دیده ی تر می شناسد

مرا از خویش بهتر می شناسد

به جرم عاشقی ها سر شناسم

مرا ازپشت خنجر می شناسد . . .

—–

زندگی شبیه شعریست؛ قافیه هایش با من، ” تو ” فقط همیشه ردیف باش !

—–

تنهایی را ترجیح میدهم به تن هایی که روحشان با دیگریست . . .

—–

دلگیر نباش، تقصیر از خودت بود ! دسته کلید علاقه که گم شد، باید عوض میکردی قفل تمام آرزو ها را . . .

—–

خوشا به حال قلبم چون از تو جان گرفته / نبض وجودم از تو خط امان گرفته

خوشا به حال جانم که مرگ او غم توست / برای وصف رویت قلب زبان گرفته . . .